از من به خودم

در این روزهای فراوانی رسانه ها و قحطی مخاطبها ،رواج کپی ها و پیست ها ونخواندن ها و دید زدن ها و چشم چرانیِ ابتذال ها عجیب نیست که وبلاگ هایی مثل اینجا سوت و کور و بی رونق شده اند.حقیقتش را بخواهید فکر می کنم تا حدی دوران وبلاگها با این سبک و سیاق به اخر رسیده است . دیگر کسی وقتش را صرف خواندن و نوشتن و دیدن وبلاگ نمی کند وقتی مطالب راحت الحلقومی و راحت الفهمی تلگرامی و فیسبوکی و .. دقیقه به دقیقه و لحظه به لحظه جلوی چشمان رژه می روند و دلبری می کنند.

با این حال اینجا را رها نخواهم کرد . اینجا قستمی از هویت من است . قسمتی از گذشته و حال و احتمالا آینده ی من است . با همه ی گرفتاری ها و دغدغه های ریز و درشت. با همه ی ابتذالی که من هم گرفتار أن شده ام .